Czas Seniora.pl
Dziś jest środa,
28 czerwca 2017

Wielkanoc z seniorem

Wielkanoc z seniorem

Wkrótce Wielkanoc, całe rodziny już przygotowują się do przedświątecznych porządków. Do prac domowych warto zaangażować także naszych rodziców lub dziadków. Mogą okazać się nieocenioną pomocą, a my pokażemy, że wciąż są dla nas bardzo ważni. Jeżeli jednak zajmujemy się nie w pełni sprawnym lub chorym seniorem, w tym pracowitym okresie można zapewnić mu profesjonalnego opiekuna domowego. Taką możliwość oferuje firma Promedica24, lider w zakresie usług opiekuńczych w Polsce i za granicą.

Ostatnie dni poprzedzające święta to w każdym domu gorący okres. Mamy pieką ciasta, ojcowie myją okna, a dzieci malują pisanki. W natłoku obowiązków pomóc może senior. Należy jednak pamiętać, że starsze osoby są mniej sprawne i szybciej się męczą, a każda czynność zajmuje im nieco więcej czasu. Dlatego nie powinny wykonywać ciężkich prac. Jest jednak mnóstwo zadań, które z powodzeniem mogą przejąć. Są to szczególnie prace, które można wykonywać na siedząco, takie jak obieranie warzyw do potraw czy czyszczenie sztućców.

Angażując seniorów w przedświąteczne prace pokazujemy, że są tak samo potrzebni jak pozostali członkowie rodziny – mówi Marta Ziobro, Zastępca Kierownika Działu Marketingu firmy Promedica24.  Emerytura powinna być czasem odpoczynku, jednak – paradoksalnie – koniec pracy zawodowej często wiąże się dla emerytów z dyskomfortem psychicznym. W końcu nikt nie chce czuć się bezużyteczny. Nie wykluczajmy więc seniora z wielkanocnych obowiązków. Pozwólmy mu pomóc, pamiętając przy tym, aby go nie przeciążyć.

Doskonałym sposobem na zaangażowanie starszej osoby w przygotowania jest poproszenie jej o pomoc w świątecznych dekoracjach. Ozdabianie mazurków i malowanie pisanek jest najczęściej dziecięcym zajęciem, a babcia czy dziadek mogą nadzorować prace najmłodszych i służyć pomocą w wykonaniu bardziej skomplikowanych dzieł. Wspólna praca twórcza pozwala na zbudowanie niezwykłej więzi, co jest bardzo ważne zarówno dla dziadków, jak i dla wnuków. Tym ostatnim zapewnia też piękne wspomnienia na całe życie.

O ile sprawny senior może okazać się olbrzymią pomocą podczas przygotowań, o tyle osoby słabsze lub chore potrzebują z kolei naszej pomocy. W przedświątecznym okresie trudno jest wygospodarować czas na wszystkie obowiązki. Odciążyć nas może profesjonalny opiekun domowy, który zadba o zdrowie
i higienę starszej osoby oraz o jej samopoczucie, ale również zorganizuje czas, i dotrzyma towarzystwa.

Promedica24, to lider usług opiekuńczych w Polsce i za granicą. Zapewnia opiekę nad niesamodzielnym członkiem rodziny już od kilku godzin dziennie. Opiekun może również zajmować się seniorem
w wybrane dni, całodobowo lub, jeżeli zaistnieje taka potrzeba, także zamieszkać z podopiecznym pomagając mu w codziennych czynnościach.

Brak czasu nie może być usprawiedliwieniem dla ignorowania potrzeb bliskich w podeszłym wieku. Potrzebują oni nie tylko pomocy w codziennych czynnościach, ale też uwagi i zainteresowania. Jednocześnie musimy pamiętać o sobie – nam także należy się odpoczynek, o który trudno zwłaszcza
w okresie świąt. Opiekun domowy przejmie część obowiązków związanych z opieką nad seniorem, równocześnie zapewniając mu towarzystwo, gdy my będziemy przygotowywać się do świąt
– dodaje Marta Ziobro z firmy Promedica24.

Wielkanoc to rodzinne święta. Cieszmy się więc nimi – zarówno ich obchodami, jak i przygotowaniami do nich – w gronie najbliższych. Zróbmy wszystko, żeby były radosne i komfortowe dla całej rodziny.
Pamiętajmy także o tym, że senior jest jej ważną częścią.


Aktywizacja seniorów a terapia zajęciowa

Aktywizacja seniorów a terapia zajęciowa

Aktywizacja osób starszych oraz prawidłowa organizacja zajęć i czasu wolnego stanowić może źródło rozwoju osób w podeszłym wieku.

Seniorzy potrzebują się rozwijać są chętnymi uczestnikami kursów i warsztatów prowadzonych wyłącznie dla nich. Dlatego tak ważne są zajęcia terapeutyczne, które spełniają szczególnie ważną funkcję w życiu biologicznym ( podtrzymują sprawne funkcjonowanie organizmu), jak i psychicznym czy społecznym utrzymując niezbędną dla nich równowagę w życiu codziennym.

Ważne jest przy tym, aby całe społeczeństwo włączyło się aktywnie w walce przeciw wykluczaniu osób starszych ze środowiska.

Terapia zajęciowa ma na celu stworzenie przestrzeni, w której osoby starsze będą się czuły akceptowane, gdzie będą mogły rozwijać swoje pasje i zainteresowania, a także będą mogli dzielić się swoją wiedzą i doświadczeniem.

Aktywność jest warunkiem prawidłowego rozwoju człowieka w każdym wieku, umożliwia również prowadzenie twórczego życia. Jej brak może spowodować poczucie krzywdy, izolacji i osamotnienia.

Celami, jakie mają być osiągnięte przez aktywizację osób starszych są:

    • utrzymanie sprawności fizycznej (zabawy ruchowe, spacery),
    • usamodzielnienie, pobudzanie zaradności (wykonywanie różnych czynności związanych z codziennym życiem),
    • nauka współżycia w grupie i środowisku,
    • rozwijanie różnych zainteresowań,
    • likwidowanie nudy i jednostajnego trybu życia.

W procesie aktywizacji ważne jest zwrócenie uwagi na indywidualne cechy każdej osoby takie jak; wiek, zainteresowania, stan psychiczny, samopoczucie i osobowość. Terapia zajęciowa jest działaniem wielokierunkowym, bazująca na naturalnych siłach niezależnych od stopnia niesprawności osoby starszej. Aktywność osoby poprzez terapie daje szansę wyrażenia siebie w dostępnej formie.

Najpopularniejsze formy terapii zajęciowej to:

1.    ZAJĘCIA PLASTYCZNE – malowanie, rysowanie, wydzieranie, wycinanie, wspólne tworzenie obrazu i inne.

2.     CHOREOTERAPIA – taniec.

3.     PRZYGOTOWANIE I UDZIAŁ W MAŁYCH FORMACH TEATRALNYCH.

4.     TERAPIA OPARTA NA SŁOWIE – terapia w formie rozmowy, pogadanek, dyskusji i wyrażania swoich myśli.

5.     LUDOTERAPIA – terapia świetlicowa oparta na udziale mieszkańców i osób z poza domu w grach i zabawach.

6.     MUZYKOTERAPIA – są to zajęcia relaksujące i stymulujące poprzez słuchanie muzyki, śpiewanie piosenek, ćwiczenia rytmiczne, nauka gry na instrumentach, rozróżnianie dźwięków.

7.     KUCHNIA TERAPEUTYCZNA. Celem terapii jest nauczanie samodzielnego  podania posiłków i konsumpcji.

8.      SILWOTERAPIA – kontakt z przyrodą, ze zwierzętami i roślinami.

9.     ERGOTERAPIA – terapia pracą.


Co znaczy Zakład Opiekuńczo Leczniczy?

Czym jest Zakład Opiekuńczo Leczniczy?

Zakład opiekuńczo-leczniczy jest to zakład stacjonarny udzielający całodobowych świadczeń zdrowotnych  w określonym czasie, obejmujących swoim zakresem pielęgnację i rehabilitację osób nie wymagających hospitalizacji oraz zapewnia im pomieszczenia i wyżywienie odpowiednie do stanu zdrowia

Celem zakładu opiekuńczo-leczniczego jest objęcie,  w określonym czasie,  całodobową opieką osób, które przebyły ostrą fazę leczenia szpitalnego, mają ukończony proces diagnozowania, leczenia operacyjnego lub intensywnego leczenia zachowawczego, nie wymagają już dalszej hospitalizacji, jednak ze względu na stan zdrowia i stopień niepełnosprawności oraz brak możliwości samodzielnego funkcjonowania w środowisku domowym wymagają, profesjonalnej pielęgnacji i rehabilitacji pod nadzorem lekarskim.

Warunki przyjęcia

  1. Do zakładu przyjmujemy pacjentów wymagających długoterminowej oraz poszpitalnej opieki pielęgniarskiej, rehabilitacji oraz kontynuowania leczenia farmakologicznego.
  2. Przyjmujemy wyłącznie pacjentów zdiagnozowanych i w fazie stabilizacji objawów chorobowych.

Wymagane dokumenty

  1. Wniosek podpisany przez pacjenta.
  2. Zaświadczenie lekarskie wraz z załącznikiem (wypełnia lekarz POZ lub lekarz danego zakładu opieki zdrowotnej).
  3. Wywiad pielęgniarski (wypełnia pielęgniarka środowiskowa, pielęgniarka szpitalna lub pracownik socjalny).
  4. Skala Barthel (wypełnia lekarz POZ lub lekarz danego zakładu opieki zdrowotnej).
  5. Badania (morfologia pełna, OB, mocz, posiew moczu, RTG klatki piersiowej, EKG z opisem, ew. karta informacyjna leczenia szpitalnego).
  6. Odcinek emerytury lub renty oraz decyzja ZUS o przyznaniu świadczenia.
  7. Kserokopia Dowodu Osobistego.

Skierowania do zakładu opiekuńczo-leczniczego albo do zakładu pielęgnacyjno-opiekuńczego

Wzór wniosku o wydanie skierowania do zakładu opiekuńczo-leczniczego albo do zakładu pielęgnacyjno-opiekuńczego

Do wniosku dołącza się:

1. wywiad pielęgniarski i zaświadczenie lekarskie
2. skierowanie do zakładu opiekuńczego
3. dokumenty stwierdzające wysokość dochodu osoby ubiegającej się o skierowanie do zakładu albo osoby zobowiązanej do ponoszenia odpłatności za pobyt w zakładzie, w szczególności:

a) decyzję organu rentowego albo emerytalno-rentowego ustalającego wysokość emerytury, renty albo renty socjalnej; do decyzji można załączyć zgodę świadczeniobiorcy ubiegającego się o skierowanie do zakładu opiekuńczego na potrącanie opłaty za pobyt w zakładzie opiekuńczym przez właściwy organ rentowy albo emerytalno-rentowy ze świadczenia wypłacanego przez ten organ, lub
b) decyzję o przyznaniu zasiłku stałego; do decyzji można załączyć zgodę świadczeniobiorcy ubiegającego się o skierowanie do zakładu opiekuńczego do odbioru tych należności przez zakład opiekuńczy.


Co to są Środowiskowe Domy Samopomocy?

Co to są Środowiskowe Domy Samopomocy?

Środowiskowe Domy Samopomocy są przeznaczone dla osób z zaburzeniami psychicznymi, które w wyniku upośledzenia niektórych funkcji organizmu lub zdolności adaptacyjnych wymagają pomocy do życia w środowisku rodzinnym i społecznym, w szczególności w celu zwiększenia zaradności i samodzielności życiowej, a także ich integracji społecznej.

Do domu kierowane są osoby upośledzone umysłowo w stopniu głębokim, znacznym i umiarkowanym, a także osoby z lekkim upośledzeniem umysłowym, gdy jednocześnie występują inne zaburzenia, zwłaszcza neurologiczne.

Środowiskowy Dom Samopomocy świadczy usługi w ramach indywidualnych lub zespołowych treningów samoobsługi i treningów umiejętności społecznych, polegających na nauce, rozwijaniu lub podtrzymywaniu umiejętności w zakresie czynności dnia codziennego i funkcjonowania w życiu społecznym.
Celem ŚDS często jest rehabilitacja społeczna uczestników zmierzająca do ogólnego rozwoju, poprawy ich sprawności psychofizycznej, zaradności osobistej oraz przystosowania do możliwie niezależnego i samodzielnego życia w środowisku.

Opracowała redakcja czas-seniora.pl


Numer ratujący życie ICE

Numer który ratuje życie ICE!

Lekarze i ratownicy starają się rozpropagować system zdobywający popularność na całym świecie a mający na celu ratować ludzkie życie. Z pełnym przekonaniem przyłączamy się do tej inicjatywy.

W tej inicjatywie chodzi o to, żeby w razie wypadku, zasłabnięcia, nagłego ataku choroby, kiedy sami nie możemy przekazać ratownikom ważnych informacji, ktoś mógł zrobić to za nas. Żeby mógł podać grupę krwi, poinformować o rodzaju przewlekłego schorzenia, przyjmowanych lekach czy uczuleniu na medykamenty.

Ponieważ telefony komórkowe upowszechniły się lekarze proponują, żeby właśnie we własnym telefonie wpisać numer bliskiej osoby, która będzie w stanie udzielić odpowiednich informacji.

Numer ten powinien być oznaczony (zamiast wpisania nazwiska) czytelnym na całym świecie międzynarodowym skrótem ICE pochodzącym z języka angielskiego.

Warto wpisać ten numer z użyciem pełnego kodu kraju ( w Polsce na początku powinno znaleźć się +48), dzięki temu lekarz dodzwoni się do odpowiedniej osoby również wtedy gdy będziemy za granicą. Jeżeli chcemy podać kilka numerów kilkorga bliskich osób, należy kolejne numery opisać ICE1, ICE2, ICE3, ICE4 itd.

Powtarzamy: wpisujemy numer bliskiej osoby pod hasłem ICE i mamy nadzieję, że nigdy nie będzie on potrzebny.

Opracowała redakcja czas-seniora.pl


Nie zapomnij mnie

Nie zapomnij mnie

Reżyser portretuje swoją matkę, która jak miliony ludzi w Europie, zapada na chorobę Alzheimera i powoli zapomina o świecie, w którym żyje. Sieveking w sposób niezwykle szczery pokazuje w tym filmie własną kronikę rodzinną, ale robi to nie tylko z ironią i szczerością, lecz przede wszystkim nieudawaną miłością.


Godna opieka nad ludźmi starszymi

Jak opiekować się ludźmi starszymi

Coraz większa liczba osób starszych w naszym społeczeństwie powoduje, że częściej musimy zajmować się naszymi rodzicami. Krajowe systemy opieki są nie wydolne i wymuszają na nas opiekę nad naszymi rodzicami. I tu pojawia się problem niewiedzy i braku wsparcia osób zajmujących się seniorami w domu.

Wychodząc naprzeciw tym oczekiwaniom stworzyliśmy kilka zasad, którymi musimy się kierować w opiece nad ludźmi starszymi.

  • Korzystaj z kalendarza – pamiętaj że kalendarz może stać się twoim sprzymierzeńcem w organizacji dnia codziennego. Zapisywanie w nim wizyt lekarzy lub innych ważnych dla ciebie informacji z pewnością ułatwi ci funkcjonowanie.
  • Zorganizuj sobie miejsce w którym będziesz trzymać całą dokumentację medyczną. Jest to o tyle ważne że w sytuacjach trudnych czy wręcz kryzysowych możemy łatwo znaleźć ważne dla nas informacje.
  • Pamiętaj by podczas opieki skupiać się na osobie, którą się zajmujesz. Często myślimy o wielu innych sprawach nie skupiając się na potrzebach i oczekiwaniach osoby starszej.
  • Zrób sobie przerwę. Jeśli to tylko możliwe postaraj się odpocząć choć w jeden dzień od opieki. Pozwoli ci to nabrać dystans do osoby, którą się zajmujesz.
  • Poproś o pomoc instytucje, fundacje, organizacje zajmujące się osobami starszymi świadczące usługi opiekuńcze.
  • Pamiętaj nie jesteś sam wiele osób ma podobne problemy do twoich spotykaj się z nimi rozmawiaj jak one radzą sobie w podobnych sytuacjach.

 

Opracowała redakcja czas-seniora.pl


Czym jest Środowiskowy Dom Samopomocy?

Czym jest Środowiskowy Dom Samopomocy?

Środowiskowy Dom Samopomocy przyjmuje osoby z zaburzeniami psychicznymi czy upośledzeniem, które w wyniku upośledzenia niektórych funkcji organizmu lub zdolności adaptacyjnych wymagają pomocy do życia w środowisku rodzinnym i społecznym, w szczególności w celu zwiększenia zaradności i samodzielności życiowej, a także ich integracji społecznej.

Środowiskowe Domy Samopomocy są przeznaczone dla trzech grup osób:

1) dla osób przewlekle psychicznie chorych;

2) dla osób upośledzonych umysłowo;

3) dla osób wykazujących inne przewlekłe zaburzenia czynności psychicznych.

Domy działają co najmniej 5 dni w tygodniu po 8 godzin dziennie, w tym co najmniej przez 6 godzin

dziennie są prowadzone zajęcia z uczestnikami, a pozostały czas przeznaczony jest na czynności porządkowe, przygotowawcze do zajęć, uzupełnianie prowadzonej dokumentacji.

Wniosek o skierowanie do domu na pobyt dzienny składa się do Ośrodka pomocy społecznej właściwego ze względu na miejsce zamieszkania osoby ubiegającej się o skierowanie.

Do dokumentów jakie należy złożyć do OPS należą:

  • zaświadczenie lekarskie, wydane przez lekarza psychiatrę lub lekarza neurologa, o występujących zaburzeniach psychicznych
  • zaświadczenie lekarza rodzinnego o stanie zdrowia i o braku przeciwwskazań do uczestnictwa w zajęciach domu wraz z informacją o sprawności w zakresie lokomocji osób niepełnosprawnych fizycznie;
  • orzeczenie o niepełnosprawności lub orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, o ile osoba takie posiada.

Termin przyjęcia do domu ustala kierownik domu w porozumieniu z osobą kierowaną lub jej opiekunem.

Na podstawie Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie środowiskowych domów samopomocy 1 stycznia 2011 roku.

Opracowała Małgorzata Kospin


Telefon zaufania dla seniorów

Telefon zaufania dla seniorów.

Projekt „Pronto Servizio Anziani”, w ramach którego seniorzy przez 24 godziny na dobę mogą zadzwonić pod bezpłatny numer i porozmawiać o swoich potrzebach, kłopotach, trudnościach jakie przeżywają każdego dnia to strzał w dziesiątkę.

Starsi często czują się odizolowani i nie mają się do kogo zwrócić ze swoimi problemami. Bezpłatna linia telefoniczna ma być dla nich pomocą m. in. w:

  • samotności;
  • informowaniu o pomocy społecznej i wsparciu;
  • wsparciu ofiar (włamań, kradzieży, przemocy fizycznej i psychologicznej);
  • zapewnieniu różnych usług – dostawy posiłków, pomocy w załatwianiu spraw, np. w banku czy na poczcie, naprawach elektrycznych, gazowych, kanalizacyjnych wykonywanych przez wykwalifikowany personel;
  • informowaniu w zakresie wydarzeń kulturowych, rekreacji i turystyki.

Infolinia działą na terenie gminy Mediolan we Włoszech 55 proc. osób, którym udzielana jest pomoc, to ludzie w wieku powyżej 75 lat żyjący zupełnie samotnie i nie mogący liczyć na wsparcie ze strony rodziny czy sąsiadów.

opracowała redakcja czas-seniora.pl


Kiedy opiekujesz się chorym, pomyśl również o sobie…

Kiedy opiekujesz się chorym, pomyśl również o sobie…

82% Polaków zgadza się ze stwierdzeniem, że opiekun osoby przewlekle chorej (rodzina, bliscy) potrzebuje wsparcia w takim samym stopniu co pacjent – wynika z raportu kampanii Pozwól
na wsparcie z
realizowanego na zlecenie firmy Actavis Polska[[i]]. Również eksperci podkreślają konieczność zwrócenia uwagi na kondycję psychiczną opiekunów, od której także zależy dobre samopoczucie chorego.

Opiekunowie, podzielając cierpienie i lęk osób przewlekle chorych, są zagrożeni wieloma trudnymi, stresującymi sytuacjami. Dlatego warto wiedzieć, gdzie szukać wsparcia i w jaki sposób możemy pomóc sobie w tych trudnych chwilach.

Choroba bliskiej nam osoby wpływa niemalże na każdą sferę życia i może zmieniać dotychczasowe relacje z otoczeniem. Jest to sytuacja bardzo stresująca dla wszystkich. Nie zawsze wiemy, jak się zachować i co robić, aby pomóc choremu. Przede wszystkim osoby wspierające przewlekle chorego muszą uświadomić sobie, że mają prawo do przeżywania silnych emocji, takich jak złość czy gniew. Naturalne jest uczucie zmęczenia, a często nawet bezradności. Najważniejsze, aby w takiej sytuacji nie zamykać się w sobie. Pamiętajmy, że chory widzi frustrację swoich bliskich. Dużo łatwiej będzie nam, jeśli poszukamy pomocy na zewnątrz. Jednym może pomóc rozmowa ze specjalistą a dla innych ukojeniem stanie się kontakt z przyjaciółmi. Opiekunowie nie mogą być skoncentrowani wyłącznie na osobie chorej i na jej leczeniu. Aby zajmować się chorym, muszą również zadbać o siebie – mówi mgr Monika Stepnowska, psycholog, ekspert kampanii Pozwól na wsparcie.

Nie pozwól, by lęk zapanował nad Twoim życiem!

Opiekując się chorym, powinieneś wiedzieć, jak w prosty sposób zadbać o swój komfort psychiczny. Dzięki temu będziesz lepiej funkcjonować na co dzień, a osoba chora nie odczuje Twoich wątpliwości i obaw. Oto kilka wskazówek, jak zadbać o siebie:

  • Nie zamykaj się w czterech ścianach. W chwilach zwątpienia i słabości zmiana otoczenia
    i kontakt ze znajomymi pomoże Ci uspokoić myśli i spojrzeć na sytuację z nowej perspektywy.
  • Nie bój się prosić o pomoc.  Zobacz, kto i w czym może Ci pomóc. Czasami najprostsze czynności, takie jak zakupy, dobrze jest powierzyć drugiej osobie. Im więcej osób wokół Ciebie, tym łatwiej rozdzielić zadania.
  • Nie rezygnuj ze swoich potrzeb. Zweryfikuj swoje najpilniejsze potrzeby i spróbuj je zaspokoić
    w takim zakresie, w jakim jest to możliwe w danym momencie. Będziesz spokojniejszy, jeśli podczas realizowania swoich zajęć znajdziesz zaufaną osobę, która w tym czasie spędzi czas z chorym.
  • Dbaj o siebie! Bardziej pomożesz osobie bliskiej wówczas, gdy będziesz miał więcej siły
    i energii do działania. Dbałość o własne zdrowie, nierezygnowanie z przyjemności, uczestnictwo
    w ulubionych zajęciach, nie są „zdradą” wobec osoby chorej.

    • Dziel się swoimi przeżyciami.  Czasami łatwiej jest zaakceptować pewne zachowania, uczucia, emocje podczas rozmowy z osobami, które znalazły się w podobnej sytuacji. Korzyści może przynieść uczestnictwo w stowarzyszeniach czy grupach wsparcia dla opiekunów osób chorujących.


  1. Ogólnopolskie badanie Wiedza Polaków na temat wsparcia osób przewlekle chorych i ich rodzin przeprowadzone w kwietniu 2011 r. przez TNS OBOP na reprezentatywnej grupie 605 Polaków w wieku 18+. Badanie zrealizowano na zlecenie firmy Actavis Polska Sp. z o.o. , Inicjatora kampanii Pozwól na wsparcie – Ogólnopolskiej kampanii edukacyjnej dla pacjentów i opiekunów osób przewlekle chorych. Podane wyniki nie sumują się do 100%, ponieważ badani mogli wskazać więcej niż 1 odpowiedź.

W ramach kampanii będą prowadzone działania o charakterze edukacyjno-informacyjnym o zasięgu ogólnopolskim obejmujące m.in.: przedstawienie wyników badania opinii publicznej „Wiedza Polaków na temat wsparcia osób przewlekle chorych i ich rodzin”, przygotowanie i udostępnienie poradnika edukacyjnego na temat wsparcia dla pacjentów i opiekunów osób przewlekle chorych, prowadzenie strony internetowej www.pozwolnawsparcie.pl

 

 Eksperci kampanii:

  • mgr Monika Stepnowska, psycholog
  • mgr Sylwia Świstak-Sawa, psychoonkolog z Centrum Onkologii-Instytutu im. Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie

Inicjatorem kampanii jest Actavis Polska Sp. z o.o.